احترام به خود یا احترام به مخاطب!؟

شاید به درستی نتوان گفت که این مطلب مربوط به وبلاگ نویسی است یا مربوط به رشد فردی و عزت نفس! اما به هر حال از آنجا که وبلاگ محلی برای ثبت روحیات نویسنده در زمان های مختلف است، تصمیم دارم دیدگاه جدیدم را بنویسم. قبل تر ها مطالب زیادی در مورد وبلاگ نویسی می نوشتم. اما از روزی که تصمیم گرفتم در وبلاگم نویسی آزادانه و با فراق بال بنویسم، دیگر مثل قبل اصراری به نوشتن برنامه ریزی شده و … ندارم.

مطلبی که قصد دارم در مورد آن بنویسم نه تنها مربوط به وبلاگ نویسی می باشد، بلکه می توان آن را به تمام کارهایی که دارای مخاطب هستند، بسط داد. پیش از این در مطلبی با عنوان قانون دانه ها در وبلاگ نویسی توضیح داده بودم که چرا نوشتن مطالب زیاد می تواند در وبلاگ نویسی و جذب مخاطب مفید باشد. اما در این مطلب قصد دارم دیدگاهی کاملا متفاوت با آن را ارائه دهم.

این تغییر نگاه به این دلیل رخ داده است که در فاصله ی انتشار آن مطلب تا مطلب فعلی، بعد از تحقیق و بررسی روش های گوناگون برای افزایش بازدید و مخاطبان وبلاگ، متوجه شدم هر چقدر که بیشتر به دنبال راه و روش های وبلاگ نویسی، جذب مخاطب و … می گردم، بیشتر از پیش بر، آشفتگی و اضطراب من افزوده می شود. درست مثل کارآفرینی که در کسب و کار خود در دام تبلیغات گرفتار می شود، هر چقدر بیشتری تبلیغات می کند و کمتر نتیجه می گیرد، بیشتر به دنبال ایراد کار می گردد! در حالی که ایراد کار همان تبلیغات است! اتفاقی که برای خود من نیز در  آقای تراکت  که مجموعه ی  چاپ تراکت در مشهد  است رخ داد!

درست مثل زمانی که در مثال فوق به محض اینکه تمرکز خود را از روی این سوال بر می دارید: که «چرا تبلیغات من تاثیر گذاز نیست» ، نتایج و مشتری ها به سمت شما روانه می شود، من نیز مدتی در وبلاگ نویسی پس از بررسی کردن های زیاد، به این نتیجه رسیدم که هیچ تلاشی برای جذب مخاطب نکنم و حتی در این مدت تنها زمانی بنویسم که شور و اشتیاق نوشتن در من باشد!

 

و اکنون دقیقا همان اتفاق در وبلاگ نویسی برایم رخ داده است! با وجود اینکه اخیرا فعالیتی در وبلاگ نداشته ام اما تعداد بازدید و مخاطب ها، به شکل چشم گیری افزایش پیدا کرده است. وقتی که امروز در حال بررسی کردن آمار و ارقام بودم متوجه شدم که بیشترین ورودی به سایت از طریق 2 یا 3 مطلب بوده است که فقط و فقط آنها را برای خودم نوشته بودم، بود. در واقع همان مطالبی که فکر نمی کردم به درد کسی بخورد و فقط برای دل خودم نوشته بودم، بیشترین میزان مخاطبان را به سمت من کشانده است!

وبلاگ نویسی را باز هم آسان تر کنید!

اتفاق فوق باعث شد ایده نوشتن این مطلب به ذهنم برسد! در واقع این نوشته قبل از اینکه برای هر کس دیگری باشد، برای خودم است که در همیشه در خاطر داشته باشم که وبلاگ من زمانی موفق خواهد بود که فقط یک مخاطب داشته باشد، آن هم خودم! این دیدگاه در پی دیدگاه قبلی که وبلاگ نویسی را آسان می کرد، به ذهنم رسید و باز هم وبلاگ نویسی را برایم آسان تر کرد 🙂

با این نگرش، به هدف اصلی زندگی که لذت بردن از تک تک لحظات زندگی ام است، نزدیک و نزدیکتر می شوم. سعی می کنم وقتی چیزی یاد می گیرم از آن در تمام جنبه های زندگی استفاده کنم ( البته هنوز در ابتدای راه هستم و همیشه هم در ابتدای راه خواهم ماند، چون این راه تمامی ندارد و تا بی نهایت می توان زندگی را آسان کرد ). مثلا همین دیدگاه را به این جهت در ارتباط با عزت و نفس و توسعه فردی می دانم چون زمانیکه من، اول از همه برای خودم بنویسم و ارزش و احترام بالایی برای خودم قائل باشم می توانم به سبک شخصی خودم زندگی و فکر کنم نه برای مخاطب!

در صوتی که دیدگاه مخالف می گوید: مخاطب همه چیز است! این دیدگاه را نه فقط در وبلاگ نویسی که در همه جا، از کانال های تلگرام، اینستاگرام، سلبریتی و … پیدا کرد. افرادی که مدام به این فکر هستند که امروز چه پستی، چه ویدئویی بگذارم که مخاطب های بیشتری داشته باشم!؟ و با این دیدگاه زندگی را به خود حرام کرده اند. به نظرم کسی که این دیدگاه را داشته باشد و مثلا یک میلیون فالور داشته باشد، در حقیقت فالور یک میلیون نفر است و باید هر روز برای راضی نگه داشتن فالور های خود، به ساز یکی از فالور های خود برقصد! در صورتی که همین شخص اگر عزت نفس بالایی داشته باشد، بدون در نظر گرفتن دیدگاه فالورها عمل می کند.

من تجربه های زیادی از داشتن فالور های زیاد در اینستاگرام، لینکدین، تویتر و… داشته ام، تا حدی که چندین و چند پیشنهاد تبلیغات به دلیل داشتن فالورهای زیاد به من شده بود که البته مبلغ مورد نظر اصلا ارزش این همه زمان گذاشتن را نداشت! به همین دلیل به خودم یادآوری می کنم که هیچ وقت به دنبال مخاطب نباش! این مطلب را با یک خبر و یک سوال به پایان می برم.

خبر: با توجه به مطالبی که گفته شد و در نظر گرفتن ارزش و زمانی که برای نوشتن مطالب وبلاگ صرف می شود، از امروز تنها افرادی می توانند نظرات خود را بیان کنند که چند دقیقه ای وقت صرف کرده و ابتدا در وبلاگ ثبت نام کنند! تا قدمی کوچک باشد در جهت تقویت هر چه بیشتر عزت نفس نویسنده این مطلب 🙂
سوال: اصلا هدف از داشتن بازدیدکنند، فالور و مخاطب بالا چیست؟ رسیدن به احساس بهتر؟ پس چرا با همین چیزی که الان داریم به احساس بهتر نرسیم؟
0

دیدگاهتان را بنویسید