بالاخره کوتاه بنویسیم یا بلند؟

زمانی که شروع کردم به وبلاگ نویسی، با یک سوال مواجه شدم، کوتاه بنویسم یا بلند؟ و تا مدت ها به دنبال یافتن جواب بودم، مطالب زیادی در مورد بلند نوشتن خواندم و از مطالبی هم در مورد کوتاه نوشتن … اما امروز قصد دارم، نظر شخصی خودم را پس از یک سال وبلاگ نویسی به اشتراک بگذارم.

 

من چگونه می نوشتم؟ کوتاه یا بلند؟

بعد از جستجوی فراوان به این نتیجه رسیدم که باید بلند بنویسم! بیش از هزار کلمه!‌ مدام در حال بررسی کردن آمار و ارقام کلمات نوشته ها بودم و متنی که بلندتر بود را بیشتر می پسندیدم و به عنوان گام بعدی به دنبال نوشتن یک متن طولانی تر بودم. نوشتن یک متن طولانی نیاز دارد به خوب خواندن کتاب، مطالعه ی بسیار و .. آنقدر بلند نویسی برایم مهم شده بود که با دقت فراوان کتاب ها را می خواندم و سعی می کردم بفهمم که نوسنده چطور چندین صفحه در مورد یک موضوع نوشته است و بعد من هم از همان روش استفاده می کردم.

 

به مرگ بگیر تا به تب راضی شود!

نوشتن مطلب طولانی و بلند نیاز به زمان زیادی داشت، به همین دلیل نمی توانستم بیش از یک یا دو بار وبلاگم را بروزرسانی کنم، حتی در برهه ای خاص میزان فعالیت وبلاگ کم شده بود. اما با این وجود حسنی که بلند نویسی برایم داشت، آسان شدن نوشتن مطلبی با حداقل ۳۰۰ الی ۶۰۰ کلمه بود. به خاطر دارم زمانی که وبلاگ نویسی را شروع کردم، حداقل کلمات هر مطلب را ۶۰۰ کلمه در نظر گرفته بودم و هیچ مطلبی را منتشر نمی کردم، مگر آنکه ۶۰۰ کلمه در آن نوشته می شد. حتی نوشتن ۶۰۰ کلمه کار سختی بود، اما رفته رفته با بیشتر نوشتن و طولانی تر کردن کلمات درون مطالب، نوشتن مطلبی با این تعداد از کلمات برایم کار آسانی شد.

 

تلنگری که باعث شد اهمیت چندانی به طول نوشته ها ندهم!

بعد از یک سال وبلاگ نویس، زمانی که در حال بررسی کردن رتبه ی الکسای وبلاگم با وبلاگ دوست خوبم حسین قربانی روبرو شدم که حدود ۶ ماه بعد از من شروع به نوشتن کرده بود اما رتبه ای بهتر از وبلاگ من داشت! از همان نقطه بود که تصمیم گرفتم به جای بلند نوشتن، کوتاه بنویسم ( در حقیقت تصمیم گرفتم به جای پرداختن و توجه به آمار و ارقام بی معنی و دست و پا گیر، فقط بر روی روزانه نوشتن تمرکز کنم – خواه بلند، خواه کوتاه! )

 

راهکار برای شما؛ تکامل را طی کنید!

بهترین راهکار در وبلاگ نویسی بلند نویسی یا کوتاه نویسی نیست! بهترین راهکار، فقط نوشتن است! توصیه می کنم اگر در ابتدای راه هستید، بیشتر از هر چیز دیگری تمرکز خود را بر روی نوشتن بگذارید و به دنبال کوتاه نویسی یا بلند نویسی نباشید! به جای آن سعی کنید تاریخ بروز رسانی وبلاگ خود را ملاک کار قرار دهید. هدف تان این باشد که حتی به اندازه ی نوشتن یک بند ( پاراگراف ) هم که شده است، وبلاگ خود را بروز نگه دارید. نگران کوتاه یا بلند بودن مطالب نباشید، اجازه دهید تکامل برای شما طی شود! اگر به جای تمرکز بر اینگونه موارد فقط به نوشتن تمرکز کنید، طولی نخواهد کشید که لذت نوشتن را درک خواهید کرد، اطمینان می دهم که از آن پس قادر به نوشتن طولانی ترین مطالب و یا کوتاهترین ( انتقال مفاهیم با کمترین کلمات، هنر است! ) مطالب باشید. آیا با بلند نویسی موافقید؟

0

5 Replies to “بالاخره کوتاه بنویسیم یا بلند؟”

    1. سلام.
      وبلاگ تون رو دیدم و برام جالب بود.
      خوشحالم که اولین قدم ( یعنی راه اندازی وبلاگ ) رو برداشتید.
      درباره تعهد و منظم نوشتن، توصیه ی من این مطالب هست
      ۱. سعی کنید برای هر روز از هفته، یک موضوع در نظر بگیرید ( البته می دونم که وقتی در اول راه هستی، هنوز به درستی نمی دونی که دقیقا چی از نوشتن می خوای، به همین دلیل می تونید در صورت صلاح دید چند موضوع برای هر روز خودتون در نظر بگیرید. )
      ۲. در قدم بعدی کار برای هر روز آسون تر میشه، چون حداقل موضوع مطلبی که می خواید بنویسید رو می دونید، پس شروع کنید به نوشتن، همون طور که توی همین مطلب هم گفتم، حتی به اندازه یک پاراگراف هم که شده بنویسید
      ۳. برای انگیزه داشتن از هدف گذاری صد پست استفاده کنید و سعی کنید کار مشابهی مثل من انجام بدید و تعداد مطالب منتشر شده رو توی وبلاگ تون نمایش بدید تا به محض ورود به وبلاگ خودتون و دیدن اون انگیزه بگیرید.

      صدمین پست وبلاگ و نکاتی در مورد آن
      صد پست در وبلاگ نویسی

      در نهایت اگر به هر دلیلی یک روز موفق به نوشتن نشدید، دلسرد نشید و این رو بدونید که این کاملا طبیعی هست! پس با قدرت به کار خودتون ادامه بدید. 🙂

      0
  1. عباس جان من هم مثل خودت اوایل راه تصمیم داشتم نوشته‌هایی بیش از هزار کلمه منتشر کنم. به بیان واضح‌تر نوشته‌های کوتاه‌تر را اصلا نوشته به حساب نمی‌آوردم. اما به مرور متوجه شدم که این روند، لذت نوشتن را از من گرفته است. دیری نگذشت که مثل خودت تصمیم گرفتم این ارقام مسخره را کنار بگذارم و با لذت و علاقه بنویسم، بدون هیچ محدودیتی. اینک دیگر نوشته‌ها را با تعداد کلمات‌شان ارزش‌گذاری نمی‌کنم. چه کوتاه و چه بلند، کیفیت نوشتار برایم مهم‌تر است.

    0
  2. مطالب باید ارزش داشته باشند بخوانیمشان
    بلندی یا کوتاهی شان مهم نیست.
    متون گلستان سعدی این حرف بنده را ثابت می کند

    0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *