تصمیم برای گرفتن سی عکس سلفی در مدت یک ماه؛ روزانه یک عکس

تقریبا یک ماه از اتمام چالش سلفی گذشته است و من هنوز در مورد آن چیزی ننوشته ام! حدود یک ماه قبل و با یک روز اختلاف از تصمیم نوشیدن روزانه یک لیوان آب روزانه، گرفتن یک سلفی را از خودم شروع کردم. این تصمیم از تاریخ ۱۷ اسفند ۹۶ شروع شد و تا ۱۷ فروردین ۹۷ ادامه داشت. در حقیقت این دومین تلاش برای افزودن چیز جدیدی به زندگی ام در مدت سی روز بود.

 

چرا سلفی گرفتن؟‌

خوش عکس بودن یا بد عکس بودن، اصطلاحاتی است که ممکن است شنیده باشید. ما ذاتا خوش عکس یا بد نیستیم! افراد خوش عکس فقط به طور غریزی یا بر اثر تمرین می دانند که چگونه باید ژست بگیرند و در عوض افراد بد عکس در حالی که به سمت جلو قوز کرده اند و دست هایشان بدون هیچ هدفی در فضا معلق ( بهتر است بگویم آویزان ) است، و چشمانی که ریز کرده اند منتظر شنیدن صدای شاتر هستند.

گرفتن روزانه ی یک عکس از خودم، کمک کرد که کمی از بد عکسی به خوش عکسی میل پیدا کنم و البته چند نکته ی دیگر مثل زاویه ی دوربین با من، تاثیر نور در زیبایی یا زشتی یک تصویر، دقت به جزئیاتی مانند چروک لباس و … دستگیرم شد. التبه ادعایی در رابطه با خوش عکسی ندارم، اما این تمرین کمک کرد تا از طرز تفکر قدیمی که عکس باید بی هوا و در لحظه ثبت شود با آن نتایج افتضاح، کمی دور تر شوم و به جای آن به ژست ها و حتی لبخند هایی که به نظر خودم خیلی در عکس معلوم می شود اما اصلا اینطور نبود، دقت بیشتری داشته باشم.

 

تصاویر عباس شکیبا
عباس شکیبا

 

دوربین مورد استفاده چه بود؟

خیلی سخت گیر نیستم و ترجیح می دهم از وسایل دم دست برای انجام کارهایم استفاده کنم. پس بهترین و دم دست ترین گزینه، دوربین جلوی گوشی بود که البته خیلی هم با کیفیت نیست ( گلکسی آلفا از سامسونگ ).  خوشبختانه در تمام این مدت عکس ها با همین دوربین گرفته شد، پس با ثابت بودن دوربین در تمامی روزها به راحتی می شد تاثیر نور و زاویه ی قرار گرفتن نسبت به منبع نور را در تصاویر احساس کرد. هم چنین مطلب مورد اهمیت دیگر پس زمینه ی تصاویر می باشد که در رسیدن به بهترین نتیجه شما را یاری خواهد داد و یا به کلی هدف عکس را نابود خواهد کرد!

 

چرا پیشانی یا چانه در عکس بزرگتر از آنچه که هست دیده می شود؟

یکی از مشکلاتی که همیشه با آن درگیر بودم، همین بود. برای اصلاح این مورد کافسیت کمی موقعیت دوربین را تغییر دهید و یا کمی سر خود را به سمت بالا ( برای پیشانی بزرگ ) و یا پایین ( برای چانه ی بزرگ ) تکان دهید. این مسئله زمانی رخ می دهد لنز دوربین نسبت به هر یک از این دو نزدیک تر باشد. البته خیلی وقت ها به آن دقت نمی کنیم ولی گاهی هم عکس های زیبایی با همین شرایط پدید می آید. همین جا اشاره کنم که در  ویدئو های آموزشی جادی ، دستهای او بسیار بزرگ به نظر می رسند که علتش تکیه دادن به صندلی و از طرفی نزدیک کردن بیش از حد دست ها به دوربین و ایجاد فضای زیاد بین دست و بدن نسبت به دوربین می باشد.

 

ثبت تنوع لباس های مورد استفاده

قبلا در متمم ( کامنت من در درس نظم شخصی در پانزده دقیقه ) گفته بودم که گرفتن این عکس ها به صورت روزانه باعث شد به این نکته پی ببرم که چندان اهل تنوع در پوشیدن لباس نیستم. البته منظورم این نیست که هر روز یک لباس بپوشم و روز بعد لباس دیگری و … اما گویا در انتخاب لباس به چند دست از لباس ها علاقه ی خاصی دارم و اکثر مواقع همان چند دست را می پوشم. از این رو تصمیم گرفتم که در یک بازه ی یک ماهه ی دیگر کمی تنوع به لباس ها داده و هر روز انواع مختلف ترکیب های لباس هایم را امتحان کنم که البته به دلیل اینکه چندان مورد پسند بانوی خانه قرار نگرفت! به طور کلی منتفی شد (:

 

جمع شدن این تصاویر در یک پوشه ی بخصوص و شمارش روزانه ی آنها برای دریافت میزان پیشرفت حسی خوشایند به همراه داشت که در نهایت با تکمیل شدن آن، تعداد سی عکس در دست دارم. هر زمان که به این تصاویر نگاه کنم، این بازه ی یک ماهه را به خاطر خواهم آورد. در حقیقت این تصاویر نتیجه ی قابل لمسی می باشد برای تصمیمی که مبنی بر گرفتن روزانه یک عکس گرفته بودم. هنوز هم از مرور کردن این تصاویر لذت می برم و شاید در فرصتی دیگر، مجددا این کار را انجام دهم! شما هم روزانه یک سلفی را امتحان کنید!

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *