در مواجه با اتفاقات تلخ چه کنیم؟ ( انگیزشی )

خاطره نویسی درست مثل نگاتیو به زندگیست. تمام زندگی را در یک حلقه فیلم را ثبت میکنی، سالها بعد با خواندن آن به یاد می‌آوری که ایام گذشته، چگونه گذشت. خاطرات در لحظه منجمد نمی شوند، به همین دلیل است که در گذر زمان خاطرات قدیمی با احساسات جدید ترکیب شده و از آنچه که بود دور و دورتر می‌شوند! اما با نوشتن می‌توان تمام آن خاطرات ناب را برای آینده و آیندگان به میراث گذاشت.

خاطرات شیرین و گاه تلخ! اما به راستی چه چیزی تلخی و شیرینی یک خاطره را رقم می‌زند؟ چه بسیار خاطراتی که تلخ بوده اند و گویی در مواجهه با آنها زندگی به پایان آمده است، اما نه تنها زندگی به پایان نیامده که بعد از گذشت چند سال، آن خاطرات و اتفاقات، از تلخی به شیرینی گرویده اند.

زندگی و خاطرات آن همانند یک فیلم که باید تا انتهای آن منتظر ماند تا شیرینی یا تلخی هر یک از اتفاقات و جریانات را فهمید، می باشد.

وقتی در لحظه به اتفاقاتی که قرار است به عنوان خاطره ثبت شود می نگریم، نمی دانیم که آن اتفاق خوب است یا بد! به همین دلیل، هیچ گاه نباید از تلخی اتفاقاتی که هنوز مشخص نیست تلخ است یا شیرین، به زندگی و زندگانی خرده گرفت!

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *