صدمین پست وبلاگ و هدف بعدی من چه خواهد بود؟

صد پست! راهی برای مداومت در نوشتن. عنوانی که تقریبا هشت یا نه ماه قبل در گوشه وبلاگ به چشم می خورد. در چندین و چند مطلب در مورد آن توضیح داده ام و گفته ام که هدف کوتاه مدتم برای وبلاگنویسی رسیدن به صد پست است و گفته ام که با نوشتن حداقل صد پست می توان انتظار بازدید کننده، خواننده و کامنت و .. داشت.

 

وقتی خودم را با دوستانم مقایسه می کنم، متوجه می شوم که من بسیار زودتر از ایشان به صد پست در وبلاگم رسیده ام. دوستانی که معمولا در طی ۲۷ الی ۳۰ ماه به صد پست در وبلاگ خود رسیده اند. اما من تنها در طی ۱۲ ماه به این تعداد از مطالب رسیدم. در این راه تجربیات و دوستان خوبی هم پیدا کردم.

 

چه حسی از نوشتن صدمین پست داشتم؟

حقیقت آنست زمانی که صدمین پست وبلاگم را نوشتم، درست مثل وقتی که در مدرسه نمونه دولتی قبول شدم، مثل زمانی که در دانشگاه قبول شدم و زمانی که مدرک مهندسی ام را گرفتم و هیچ حس خاصی نداشتم! نوشتن صدمین پست وبلاگم نیز باعث خوشحالی مفرط من نشد! اما واقعا چرا از نوشتن صدمین پست وبلاگم خوشحالی زیادی را تجربه نکردم؟ به این دلیل که خواسته های انسان تمامی ندارد و نمی توان پایانی برای آن در نظر گرفت! به این دلیل از نوشتن صدمین پست وبلاگم خیلی متعجب و شگفت زده نشدم چون دوازده ماه برای آن زحمت کشیده بودم و دریافت این نتیجه کاملا بدیهی بود. آنچه اکنون می تواند مرا شگفت زده کند، نوشتن هزارمین پست وبلاگ است!

 

درسهایی که از نوشتن صد پست برای وبلاگ گرفتم

همانطور که گفتم نوشتن این تعداد از مطالب وبلاگ درسهایی برایم داشت از جمله اینکه آموختم یا صبر و ممارست می توان به هر هدفی رسید. روزانه بیش از یک پست در وبلاگ منتشر نمی کردم اما می دانستم که با همین تعداد نیز می توانم خیلی زود به صد پست برسم و ترجیح می دادم آهسته اما پیوسته به سمت این هدف حرکت کنم.

دومین درسی که از صد پست گرفتم، روش زنده نگه داشتن انگیزه بود! وقتی که هدفم را نوشتن صد مطلب در نظر گرفتم در پستی توضیح دادم که قصد دارم تعداد مطالب منتشر شده را در گوشه ای از سایت به نمایش بگذارم. اینکار در ابتدا برای خواننده گان در نظر گرفته شده بود اما رفته رفته بیشتر از همه به کمک خودم آمد. با دیدن تعداد مطالب منتشر شده هر روز انگیزه می گرفتم که بنویسم. ازین پس می دانم که برای زنده نگه داشتن انگیزه، باید همیشه هدف نهایی مقابل چشمم باشد.

سومین درس نیز شکستن اهداف بزرگ به اهداف کوچک تر بود. برای رسیدن به صد پست یک سال زمان برای خودم در نظر گرفته بودم، در انتهای هر هفته و هر ماه تعداد مطالب منتشر شده را بررسی می کردم سعی می کردم برای ماه های بعد برنامه ریزی بهتری داشته باشم.

چهارمین درس و مهمترین درس لذت بردن از مسیر است. مقصد من در یکسال گذشته انتشار صدمین پست وبسایت بود، اما همیشه این را به خودم یادآوری می کردم که برای رسیدن به صدمین پست وبلاگ باید از مسیر نیز لذت ببرم. به همین دلیل تا جایی که امکان داشت در طول این مدت از قوانین دست و پا گیر در نوشتن مطالب مثل تعداد کلمات و … کاسته شد!

 

۱۰۰۰ پست و قوانین ساده تر و جدیدتر در وبلاگ نویسی

شاهین کلانتری در مورد هزارمین پست وبلاگ با عنوان “این بار شما رئیس جمهور شوید | ۱۰۰۰ پست تا ساختن برند شخصی” نوشته است. به محض اینکه این مطلب را مطالعه کردم، تصمیم گرفتم هزارمین پست را به عنوان هدف جدید در نظر بگیریم. با این حساب در یک سال گذشته فقط یک دهم مسیر را آمده ام! اما ازین پس قصد دارم به این روند سرعت ببخشم و در این مسیر قوانینی مثل حداقل و حداکثر کلمات در پست ها  و مهم تر از آن انتشار روزانه یک پست را نادیده گرفته و به جای توجه به موتورهای جستجو یا سئو به خودم و احساسم توجه  کنم. هر از گاهی نوشتن دو پست در روز حس خیلی بهتری به من می دهد، پس انجامش میدهم.

 

سخن پایانی

نوشتن صد پست زمانی که به آن رسیدم، کاملا بدیهی بود. در این راه درسها، تجربیات و دوستان خوبی پیدا کردم و به عنوان گام بعدی 1000 پست را در نظر گرفته ام و اینبار قصد دارم زودتر به این تعداد برسم و در این راه لذت نوشتن را فدای منظم نوشتن نخواهم کرد. آیا نوشتن هزار پست بسیار کسل کننده به نظر می رسد؟ برایم بنویسید که نظر شما چیست؟

2+

4 Replies to “صدمین پست وبلاگ و هدف بعدی من چه خواهد بود؟”

  1. تبریک می‌گم عباس عزیز. هزار پست هدف خیلی خوبی است و البته کاملا در دسترس و ممکن. این عالی است که هدفی را برای خودمان تعیین کنیم و هر روز یک قدم به آن نزدیک‌تر شویم. این درسی هست که از وبلاگ نویسی منطم می‌توان آموخت. پیروز باشی.

    0
  2. با دیدن عدد هزار به جای صد، حس خوبی به منه خواننده دادی. راستش پایان یک مسیر و رسیدن به هدف و بعد بیخیال شدن ازش مثل یه تراژدیه.
    با ارزوی تداوم و لذت بیشتر در این مسیر.

    0
    1. حقیقتش اینه که همونطور که توی این مطلب هم گفتم، دیدن این عدد اون گوشه از سایت، انگیزه ی زیادی به خود من هم میده 🙂
      خوشحالم که کامنت های تو دوست خوبم رو می بینم. و یک تشکر ویژه به خاطر ایمیلی که برای تبریک صدمین مطلب وبلاگ برای من ارسال کردی 🙂

      0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *