چرا نباید شماره یک شرکت باشیم!؟

حتما بعد از دیدن عنوان کمی گیج هستید! شماره یک نباشیم!؟ شماره یک بودن که خیلی خوب است! تصور کنید، هر کسی که مشکلی دارد و چیزی را بلد نیست به شما مراجعه کرده و شما نیز در کمترین زمان ممکن جواب را می دهید و مشکلش را حل می کنید. خیلی خوب، ایده آل و رویایی به نظر می رسد. اما کمی صبر کنید، این حالت همیشه هم خوب نیست! من آن را تجربه کرده ام که می گویم!

 

تجربه من از شماره یک بودن

در شرکت قبلی (ModiranDev) کار من نوشتن و توسعه ی انواع و اقسام ربات های تلگرام از telegram bot api ها تا telegram CLI و .. بود. در این بخش من همه کاره بودم، به عبارتی همان شماره یک بودم. هیچ کس جز من در این حیطه نبود و همیشه در این حوزه نظرات مرا جویا می شدند. در اوایل کار خیلی خوب پیش می رفت و همه چیز عالی بود. راستش را بخواهید خیلی هم از این وضعیت راضی و خوشحال بودم. اما کم کم با افزوده شدن دیگر دوستان به مجموعه برای یاری رساندن به من، کلید خوردن پروژه های جدیدتر و وارد شدن مشتریان جدید و نیاز های جدید باعث تغییر اوضاع شد.

 

مسئولیت آموزش با شماره یک‌ها می باشد!

افزوده شدن افراد جدید نه تنها باری از دوش شماره یک بر نمی دارد بلکه خود باری بر دوش شماره یک‌ها خواهد بود. در این وضعیت شماره یک‌ باید علاوه بر مسئولیت های قبلی، مسئولیت آموزش به افراد جدید را نیز به دوش بکشد. به جای تمرکز کردن روی کار، هر دقیقه با سوالاتی از طرف این دوستان مواجه خواهد بود و قسمتی از زمانش را باید صرف پاسخ دادن یا حداقل رفرنس دادن باشد. در حقیقت از اینجا به بعد دو مسئولیت بر روی دوش شماره یک‌ها خواهد بود. اول، انجام پروژه ها و دوم، آموزش نیروهای جدید البته در اکثر مواقع با دریافت همان حقوق قبلی.

 

تفاوت بهترین بودن با شماره یک بودن

شماره یک بودن با بهترین بودن فرق دارد. منظور من از این که شماره یک شرکت نباشید این نیست که بهترین نباشید. بهترین باشید و به این افتخار کنید که بهترین هستید. بهترین هااجازه می دهند که دیگران برای حل مشکلات شان به ایشان مراجعه کنند. بهترین بودن منافاتی با حرف های من ندارد. اما بهترین بودن و شماره یک بودن تفاوت هایی با هم دارند!‌ بهترین بودن مثل اول شدن در جمعی صد نفری است. همانند هر مسابقه ای که ممکن است اختلاف نفرات اول و دوم در چند ثانیه زودتر رسیدن باشد، بهترین بودن نیز با کمی اختلاف در این جمع صد نفری بدست می آید.

 

شماره یکی که تنها شرکت کننده در مسابقه است!

اما شماره یک بودن، یعنی در بین تعداد یک شرکت کننده، نفر اول شدن!‌ یعنی اگر شما نباشید، همه چیز لنگ است. یعنی هر زمان که اضافه کاری ای در کار باشد! شما نیز باید باشید چون شرکت گزینه ی دیگری ندارد، آن هم در اکثر مواقع با دریافت همان حقوق قبلی. یعنی خیلی وقتها حتی رفتن به مرخصی هایی که حق شماست در زیر سایه ی مصلحت اندیشی و عقب بودن کارها به تاخیر افتاده و گاه اصلا زمان آن نمی رسد! شماره یک بودن یعنی یک تنه تمام کارها را کردن.

 

بهترین جایگزین دارد اما شماره یک جایگزین ندارد ( و این دقیقا همان قسمت مشکل ساز ماجراست! )

با این شرایط اگر شمایی که بهترین هستید ، روزی به علت کسالت یا هر دلیل دیگری در محل کار نباشید،‌ همکار دیگری که با اختلاف اندکی از شما در رتبه ی دوم است، جایگزین شما می شود.

وقتی که بهترین باشید، شرکت شما بهترین های دیگری جز شما دارد که می تواند روی آنها حساب کند. شما می توانید با خیال آسوده به مرخصی بروید، می دانید که اگر با میل و رغبت خود از شرکت درخواست اضافه کاری داشته باشید، شرکت با جان و دل قبول می کند. اگر هم تمایلی به اضافه کاری نداشته باشید، آسوده خاطر هستید که شرکت گزینه های دیگری دارد و مجبور نیستید که بیشتر از هشت ساعت کار کنید. پس درخواست خود را برای مرخصی یا قبول نکردن اضافه کاری و … بدون هیچ ترس و واهمه و یا حتی تعارف و معرفت بازی ارائه می کنید.

 

 

آیا شرکت ها نیز باید از استخدام افراد شماره یک استقبال کنند؟

قطعا خیر! استخدام شماره یک ها صدمات بیشماری به شرکت ها وارد خواهد کرد. اولین لطمه زمانی به شرکت وارد می شود که شماره ی یک شرکت به هر دلیلی از جمله بیماری قادر به حضور در شرکت نباشد، در این شرایط هیچ جایگزینی نخواهید داشت و تمامی کارها تا زمان برگشتن شماره یک تان به تعویق خواهد افتاد. حتی زمانی که شماره یک شرکت قصد داشته باشد از کار خود کناره گیری کند یا مثلا شرکت را ترک کند، باید تا پیدا کردن جایگزین، تمامی کارها به تعویق بیوفتد و یا تا آن زمان شماره یک در شرکت بماند.

شماره یک بودن، خیلی زود کارمند شما را خسته و مستهلک خواهد کرد، با بروز این اتفاق روز به روز کارایی و راندمان کارمند شماره یک پایین تر رفته و هر چقدر شماره یک تان بیشتر کار کند، کمتر به نتیجه می رسد. با استخدام کردن شماره یک ها، باید خود را برای دیدن کارمندانی افسرده و همیشه خسته آماده کنید. کارمندانی که بعد از مدتی حس می کنند برده ی شما هستند آن هم با همان حقوق قبلی.

 

شماره یک بودن این مزیت دارد که درخواست حقوق بیشتری داشته باشید اما به چه قیمتی!؟

بعد از گذشت مدتی، شماره یک شرکت با بررسی کردن اوضاع و میزان حجم کاری خود، تقاضای دریافت حقوق بیشتری خواهد کرد. ممکن است که بیاندیشید، کارمند شماره ی یک به جای چند نفر کار می کند، پس کاملا منطقی است که حقوق چند نفری را که استخدام نکرده ام به ایشان بدهم. اما یک شخص، هر چقدر هم که در چندین زمینه ی مختلف تخصص داشته باشد، باز هم نمی تواند جای یک متخصص را بگیرد. اینکار فقط در دراز مدت به هزینه های شما خواهد افزود! شماره یک هیچ گزینه ای برا تفییض اختیارات خود در دسترس ندارد و این در اکثر اوقات باعث به تاخیر افتادن کارها می‌شود.

 

به جای شماره یک بودن، بهترین باشید و به جای استخدام یک نفر که همه چیز را بلد باشد، چندین نفر، هر کدام با یک تخصص را استخدام کنید. هم شما به عنوان کارمند آسوده خاطر هستید و هم شرکت در انجام امورش سریعتر خواهد بود. 🙂

0

One Reply to “چرا نباید شماره یک شرکت باشیم!؟”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *