روزنوشته های عباس شکیبا

خانه / چالش / تلاش های سی روزِ / چطور در سی روز چای را ترک کنیم؟ ( تلاش های سی روزِ یک برنامه نویس)

چطور در سی روز چای را ترک کنیم؟ ( تلاش های سی روزِ یک برنامه نویس)

اگر هنوز با تلاش های یک ماهِ آشنا نیستید، می توانید از قسمت تلاش های سی روزِ آن را دنبال کنید. من در این بازی که هر یک به مدت یک ماه به طول می انجامد، سعی دارم خودم را با موارد جدیدی که مدت هاست قصد شروع کردنش را دارم، روبرو کرده و از این طریق به دنبال بهبود زندگی خودم هستم. کارهای خیلی سختی هم انجام نمی دهم! از کارهای ساده شروع کرده و پله پله به سمت کارهای دشوار تر می روم. شاید این طرز فکر بعد از مطالعه ی کتاب اثر مرکب از دارن هاردی در من بوجود آمده باشد. هر چه که هست!‌ من آن را دوست دارم :)‌

 

نوشیدن آب بیشتر در روز

در تلاش پیشین که اولین تلاش ماهانه ی من بود، خودم را مقید کرده بودم روزانه یک لیوان آب بنوشم. بلافاصله پس از اتمام آن چالش، یک گام دیگر به سمت هدف اصلی خودم برداشتم و تصمیم به نوشیدن دو لیوان آب به صورت روزانه گرفتم. هدف اصلی من مصرف بیشتر آب و تبدیل آن به اصلی ترین نوشیدنی زندگی ام ( به جای چای )می باشد.

 

راه های قدیمی برای ثبت و پیگری، مثل حس لمس کاغذ

پیش از این برای ثبت موفقیت یا عدم موفقیت در انجام این وظایف (task)  از نرم افزار Loop Habit در اندروید استفاده می کردم. اما در این یک ماهه ی اخیر از تقویم کوچک جیبی برای ثبت استفاده می کردم. به این شکل که هر روزی که موفق به انجام یک کار می شدم، یک علامت ضربدر × برای آن روز می زدم. برای هر کدام از وظایف (task) هم رنگ بخصوصی را انتخاب کرده بودم. مثلا برای همین نوشیدن آب رنگ آبی، یک آیه رنگ صورتی، راه رفتن رنگ نارنجی و نماز قضا نیز رنگ خاکستری مداد در نظر گرفته بودم. هر چند که پیگیری عادات از طریق روش های دیجیتال ساده تر می باشد، اما استفاده از تقویم باعث می شد که روند پیشرفت موارد را به صورت فیزیکی لمس کنم. علاوه بر آن هنگام نوشتن دست و ماهیچه ها و نورون های مرتبط با آن درگیر موضوع میشوند.

 

نوشیدن آب با فاصله از هم

با توجه به اینکه در تلاش پیش رو می بایست دو لیوان آب می نوشیدم و از طرفی تصمیم داشتم که در دو زمان متفاوت و با فاصله از هم این دو لیوان آب را بنوشم گاهی پیدا کردن زمان مناسب برای نوشیدن آب سخت می شد. خصوصا اینکه با خود قرار گذاشته بودم که سی دقیقه قبل و پس از صرف غذا و چای آب ننوشم!

با این شرایط نوشیدن آب ساعت مشخصی نداشت و ممکن بود، لیوان بعدی تا چند  ساعت به تاخیر بیافتد. معمولا در چنین شرایطی فراموش می کردم که این چندمین لیوان آب است که نوشیده ام! برای جلوگیری از این مشکل هر زمان که یک لیوان آب می نوشیدم، بلافاصله یک خط از دو خط علامت ضربدر × را رسم می کردم، این کار مانع از فراموشی تعداد لیوان آب های نوشیده شده می شد.

 

حذف چای و جایگزین کردن آب

هر چند که هنوز برنامه اصلی را برای حذف چای از برنامه روزانه شروع نکرده ام، اما با نگاهی به یک ماه اخیر متوجه می شوم که به صورت ناخود آگاه در حال کمتر کردن ( خیلی کمتر کردن ) میزان مصرف چای هستم. در مطلب پیشین نوشته بودم که چگونه نوشیدن یک لیوان آب در روز حال مرا بهتر کرد. در تلاش جدید با وجود اینکه بیشتر از قبل آب می نوشیدم اما همانگونه که گفتم، چون به صورت ناخودآگاه مصرف چای را بسیار کمتر کرده بودم، باز هم در طی روز احساس تشنگی به سراغ من می آمد. از این رو در برخی از روزها حتی بیشتر از دو لیوان آب مصرف می کردم.

 

تلاش جدید چه خواهد بود؟ این تلاش ها تا چه زمان ادامه خواهد داشت؟

در یک ماه گذشته تجربه ی جدیدی به دست آوردم مبنی بر تلاش برای در نظر گرفتن یک زمان خاص برای انجام وظایف که در مطلب بعدی مرتبط با سلسله مطالب چالش های سی روزِ بیشتر در مورد آن خواهم نوشت. با این وجود قصد دارم برای یک ماه آینده، نوشیدن سه لیوان آب را تجربه کنم. تلاش های حال حاضر برای حذف چای از زندگی روزمره ( نه حذف کامل آن، بلکه کمتر کردن آن تا حد زیاد ) تا زمانی که نوشیدن آب به یک عادت ( همانند مسواک زدن ) تبدیل شود، ادامه خواهد داشت. دو سوم بدن ما را آب تشکیل داده است و من حس می کنم، آنطور که باید به این مسئله دقت ندارم، در این قبیل تلاش ها قصد دارم آگاهی و توجه خودم را نسبت به مسائل اینچنین بیشتر کنم. به نظر شما حذف چای و جایگزین کردن آب به جای آن، چه مزیت هایی خواهد داشت؟