۳ دلیل مهمِ در دست گرفتن خودکار به جای تایپ کردن

با نگاهی به یک ماه اخیر متوجه شدم که اکثر مطالب وبلاگ، ابتدا در دفترچه ای که همیشه به همراه دارم نقش بسته اند و سپس با اندکی تغییر در وبلاگ منتشر شده اند! این موضوع بیانگر آنست که علاقه ی زیادی به نوشتن طرح و موضوعات اولیه مطالب وبلاگ در دفترچه شخصی خودم دارم. در این نوشته سعی می کنم عللی را که باعث می شود نوشتن فیزیکی مطالبم را به تایپ کردن ترجیح دهم، مورد بررسی قرار دهم.

 

دور بودن از مانیتور

یکی از مهم ترین دلایل من برای استفاده از کاغذ و خودکار، تا حد امکان دور بودن از مانیتور و تکنولوژی است که علتش اولا دو چندان شدن لذت نوشتن است و دوما، به خاطر چشمانم سعی می کنم تا حد امکان از مانیتور و گوشی دور باشم! ( البته با در نظر گرفتن شغل من، محقق شدن آن، امری محال به نظر میرسد. )

 

سرعت بیشتر در نوشتن

با وجود اینکه از سرعت قابل قبولی در تایپ کردن بهره مند هستم، باز هم سرعت نوشتن مطالب نسبت به تایپ کردن آن برایم بیشتر است. همین امر باعث جلوگیری از اتفاقی می شود که بارها در هنگام تایپ کردن با آن مواجه شده ام. بار ها پیش آمده است که هنگام تایپ کردن، ایده ها و مطالبی که در ذهن داشته ام را فراموش کنم. اما نوشتن به من این امکان را میدهد که بدون دغدغه ی خاطر به ایده پردازی بپردازم.

 

پیشرفت به جای پس رفت در خوانایی خط

همانطور که تا کنون متوجه شده اید علاقه ی زیادی به نوشتن فیزیکی دارم، از این رو با نگاهی به کتابخانه و وسایل شخصی من، می توانید انواع و اقسام دفتر، دفترچه و سر رسید پیدا کنید که پر از مطالب ، ایده ها و افکار سر ریز شده ی ذهن من می باشد.

هنگامی که به تاریخ ها دقت می کنم، متوجه می شوم هر زمان که برای مدت طولانی تری از نوشتن و سیاه کردن تن سفید صفحات دور بوده ام، دستخطم رو به پس رفت رفته است و بیشتر از هر زمان دیگری به سنگ نوشته های اجدادمان شبیه تر شده است! اما در عوض زمانی که پر کار تر بوده ام، با وجود اینکه دستخط ام بهتر نشده است، اما بدتر هم نشده است. حداقل خودم از پس خواندن شان بر می آیم! (: ممکن است برخی از این سه مورد برای شما نیز صدق کند. آن مورد ها کدام یک هستند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *